سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

361

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

همچون همان ثمن معيوبى كه وى به بايع داده بود به او پرداخت حكم اين است كه مشترى حق ندارد بشفيع رجوع كرده و مطالبه چيزى كند زيرا همين كه بايع ارش را از مشترى نگرفت مثل اينستكه مقدارى از ثمن مبيع را كم كرده و حصه خود را به قيمتى ارزان‌تر فروخته باشد از اينرو مشترى نمىتواند بيش از آنچه به بايع پرداخته از شفيع مطالبه كند . قوله : مع اخذ الشفيع له : ضمير در [ له ] به مبيع راجع است . قوله : او مثله : يعنى مثل المعيب . قوله : فلا رجوع له بشئ : ضمير در [ له ] به مشترى راجع است . قوله : لانه كاسقاط بعض الثمن : ضمير در [ لانه ] به ترك بايع راجعست . متن : و كذا لو اختار المشتري أخذ أرش الشقص قبل أخذ الشفيع أخذه الشفيع بما بعد الأرش ، لأنه كجزء من الثمن ، و لو أخذه بعد أخذ الشفيع رجع الشفيع به . فرع شرح فارسى : شارح ( ره ) مىفرماين : و همچنين است اگر مشترى خيار داشته باشد يعنى شقصى كه خريدارى كرده معيوب بوده و قبل از اينكه شفيع اخذ